Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin

 

Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin

Pasen is alweer bijna voorbij. Meestal zorg ik dat de Maandagse Motivatie klaar staat voor verzending, maar dit weekend heb ik het een beetje op z'n beloop gelaten. 

Toch wilde ik het patroon van de wekelijkse motivatie niet doorbreken! Pasen is zo'n prachtig feest, daar valt best iets extra's over te zeggen. 

Het voorjaar en het Paasfeest zijn een van de krachtigste periodes in het jaar. Het Paasfeest gaat over vernieuwing, wedergeboorte, transformatie, het afleggen van het oude ego. Dat proces is al weken aan de gang, onder andere via de Vastentijd. Maar kijk ook naar de natuur, de bollen die in de grond zitten, hebben onzichtbaar voor het oog al heel veel ontwikkeling doorgemaakt. De weg naar het licht boven de grond gaat niet zonder frictie. Ook bomen en struiken zijn al weken stil aan het groeien. De sapstroom moet van diep uit hun wortels weer op gang komen. Veel komt weer terug, maar toch is het net iets anders dan vorig jaar. 

Dit is precies het seizoen waarin je kunt merken dat dingen in je leven stroef gingen/gaan, waarin je merkt dat patronen die toe nu toe werkten, dat nu niet meer doen. 

Met Pasen vieren we het Licht, we vieren dat we overeind kunnen blijven, zelfs als we ons oude ego hebben afgelegd. 

🐣🌷🐣🌷

In een huishouden waar onze dochters meer hun eigen dingen doen, moet Pasen meer gepland worden, anders is de Paastafel voor niks gedekt. Vandaag - Tweede Paasdag - konden we met elkaar een gezellige Paasbrunch houden en een beetje bijpraten over de laatste wederwaardigheden. 

In de aanloop naar Pasen merkte ik dat ik de voorbereiding een beetje voor me uitschoof. Waarom vroeg ik me af? Mijn conclusie is: wegens het ontbreken van een goed plan. Ik weet wel 'ongeveer' wat ik op tafel wil zetten en 'ongeveer' welke decoratie ik in huis wil gebruiken, maar pas als ik ermee aan de slag ga, dan kom ik erachter hoe ik het vorig jaar ook alweer deed. Voor de brunch heb ik daardoor uiteindelijk teveel brood gekocht, omdat ik in de winkel niet helder voor ogen had wat ik echt nodig heb. En ik kwam erachter dat de winkel waar ik altijd onze voorkeurs chocolade-eitjes koop, dit niet meer heeft. Met een betere planning, had ik dit eerder geweten en had ik ze op een andere manier kunnen kopen. Niet handig dus. 

[een paar jaar geleden heb ik besloten dat ik geen goedkope paaseitjes in bulk meer in huis wil hebben, maar alleen luxe paaseitjes. In beperkte hoeveelheid, zodat je er gedwongen zuinig mee om moet springen - dit doe ik deels omdat ik hecht aan kwaliteit boven kwantiteit, maar ook omdat ik wil benadrukken dat dit soort extra snoeperij van korte duur moet zijn]. 

In ieder geval, door deze last minute acties heb ik besloten om een Paaslijstje te maken, zodat het me volgend jaar helpt bij de voorbereiding: 

Op tafel: 
- verse jus d'orange (zorg voor genoeg sinasappelen)
- bijzondere vleeswaren (bijvoorbeeld pastrami)
- jam
- kaas
- suikerbrood 
- paasstol 
- rozijnenbrood (halfje)
- zoetbrood (zelf bakken = recept)
- eventueel extra pistolets
- zalm

- schijfjes sinaasappel
- eiersalade zelf maken (eieren dag van te voren koken)
- gekookt eitje

mental note: broodhaantje en croissants zijn niet (meer) in trek 

In huis: 
- seizoenstafel: alle materialen zitten in 1 bewaarbak. Narcis en krokuspopjes. Voorjaarstak in een vaasje, bijvoorbeeld forsythia (eigen tuin) (mental note: dit is echt een kleine moeite!!!)
- versierde paastak. In vaas (je weet wel, die je voor je verjaardag gekregen hebt). Tak van  forsythia en evt. ribes. 
- versieren met voorkeursornamenten
- doe dit een week van te voren en nu eens niet een dag van te voren 😜
- extra gewone eieren kopen. 
- chocolade-eitjes in huis halen 

Wie weet heb jij er ook wat aan ☺️

Warme groet, 
Anita

Ps: wat ik nog wel eens doe is om ná Pasen een feeststol oid afgeprijsd kopen. Die gaat dan de vriezer in en is ook prima met Kerst te eten of zelfs volgend Pasen.
 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  

Maandagse Motivatie #97 ~ Hersteltijd en ademruimte

 

Hersteltijd en ademruimte

De klok ging een uur vooruit, maar ik leefde nog in de wintertijd. Toen ik ging slapen had ik er totaal niet meer aan gedacht. Rond 6.40 u werd ik wakker - ik sliep alleen, want de echtgenoot was weg voor een hardloopevenement - ging naar het toilet, zag dat er licht was onder de deur van dochter die vroeg naar haar bijbaan moest, dus dat zat goed, en ik ging weer slapen. 

Het kwam niet in me op dat het dus eigenlijk al 7:40 u was. 

Daarna werd ik weer om 8:40 u wakker. En toen schoot me te binnen dat het volgens de zomertijd 9:40 u was.

Zo gaat de dag snel voorbij 😀

Ik voelde geen onrust over dat ik een gat in de dag geslapen had. Ik dacht niet aan wat ik allemaal in die tijd had kunnen doen. Ik heb het genomen zoals het is. 

In gedachten zei ik tegen de versie van mezelf - de oververmoeide moeder van kleine kinderen en teveel op haar bordje - lieve mama, er komt een tijd dat je kunt rusten, je gaat dat halen. 

Dat doe ik de laatste tijd vaker; dan zeg ik als een soort grote zus tegen mijn jongere zelf lieve bemoedigende zinnetjes. Zoals: het spijt me dat niemand tegen je gezegd heeft dat het oke was geweest om na je bevallingsverlof niet meteen weer aan het werk te gaan. Of: ik zit naast je, ik let op je. 
Of: op een dag komt spirituele psychologie op je pad en dan ga je alles beter begrijpen. 

In mijn nieuwsbrief schreef ik over de Relational Life Therapy van Terry Real en hoeveel ik daar van geleerd heb. 

Een van de dingen waarover hij praat is repair. Herstel. 
Terry Real vertelt dat herstel vaak vergeten wordt wanneer dingen uit balans zijn. Een kind kan zich pijn gedaan hebben en huilen. Als het kind daarna getroost wordt, er tijd genomen wordt, ruimte gegeven aan de pijn, dan komt er weer herstel. 

Dat kwam bij me op de afgelopen week. 
Vaak slaan we echt herstel over. 
Als we ziek zijn, dan vinden we na een paar dagen dat er maar weer gewerkt moet worden. 
Als we ruzie hebben dan is dat vaak kort, er wordt oppervlakkig een beetje uitgepraat, sorry gezegd en meestal ook nog iets in de trant van 'ja, maar jij doet ook...' en daarna gaat het weer tot de orde van de dag. 

Geen van dit alles is echte hersteltijd. 
Hersteltijd vraagt meer tijd en meer ruimte. 
Vraagt steun, zorg, onvoorwaardelijk (niet: weet je wel waar ik allemaal mee te dealen heb!). 

Als ik een advies aan mijn vroegere zelf zou willen geven, dan is dat: neem veel meer hersteltijd! 

Overigens weet je soms niet waar precies je van aan het herstellen bent. Het is net als met opruimen; eerst denk je dat al die spullen zich hebben opgestapeld omdat je het druk had met je jonge kinderen, of dat het komt omdat je al jaren veel werkt of dat het komt door die verhuizing en dat de spullen nog steeds niet uitgezocht zijn. Gaandeweg ontdek je misschien heel iets anders; dat je treurt om een verbroken relatie, dat je spijt hebt van carrierekeuzes, dat je eigenlijk veel last hebt van de scheiding van je ouders, dat je het als kind vreselijk vond dat jullie om de haverklap gingen verhuizen voor het werk van je vader, dat je je vaak buitengesloten voelde. In al die lagen kun je jezelf oneindig diep leren kennen. Er is ook nooit één reden, maar vaak meerdere facetten. Herstellen gaat ook in lagen. 

Het kan helpen om een plek in huis te creeëren waar je kunt opladen. Waar je ademruimte hebt, waar er geen werk op je ligt te wachten, waar er geen beroep op je mag gedaan worden, waar harmonie is. 
Dat kan een kamer zijn in je huis, maar het kan ook een hoekje zijn. Een tafeltje met items die voor jou rustpunten symboliseren. Een hoekje waar je een meditatiekussen neer kan zetten. 

Kijk wat er mogelijk is in jouw huis. 

Een fijne week weer gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  


 

Maandagse Motivatie #96

 

Maandagse Motivatie #96

Eigen rommel opruimen

Van de week las ik het bericht dat Margareta Magnusson is overleden. De Zweedse schrijfster van het boek Döstadning - de edele Zweedse kunst van het opruimen voor je doodgaat. 
Die term wordt overigens breed gebruikt in Zweden: je ruimt op bij elke grote verandering van je leven. Wanneer je op jezelf gaat wonen, wanneer je gaat verhuizen, wanneer je gaat scheiden.

Maar het boekje van Margareta gaat specifiek over de tijd van je laatste levensfase. Ik schreef er deze blogpost over. 

Wat ik heel erg van haar boek heb onthouden is: de meeste van onze spullen zijn belangrijk voor onszelf. Maar zodra jij er niet meer bent, verdwijnt die waarde. 

Daarom is het belangrijk dat jij zelf je eigen rommel opruimt.

Iets kan een geldelijke waarde hebben, maar toch hoeft het voor degene na jouw helemaal niks te betekenen. 

Veel van onze spullen die we hebben op te ruimen, zijn persoonlijke spullen. Ze hebben alleen betekenis voor onszelf.

De handgehaakte beddenspreien in mijn kast (die ik nooit gebruik) zijn waardevol voor mij, omdat ze gemaakt zijn door mijn oma en door haar zus. Ik weet vrij zeker dat als ik er niet meer ben, dat er niemand is die daar waarde aan hecht. 

Ik denk dat de knutsels van mijn kinderen waarschijnlijk belangrijker zijn voor mij, dan voor henzelf. 

Hoeveel huizen worden er ontruimd? Van mensen die zijn overleden, met spullen waar ze decennia lang zuinig op zijn geweest. De koektrommel die altijd op tafel stond. De klok die jarenlang aan de wand hing. De nabestaanden (als die er zijn) halen er een paar items tussenuit, maar voor de rest hebben ze geen plek, want ze hebben zelf genoeg en daar komt de ontruimer en alles gaat naar de kringloop. 

Het is heel goed om in je achterhoofd te houden wat er met jouw spullen zal gaan gebeuren. Als je met die bril kijkt, dan kun je vaak ook andere beslissingen maken. 

Wie wil je dat er door jouw spullen heen gaat? Wat mogen ze dan beslist niet zien? Wat wil je veilig stellen? Wat wil je verdelen? Wat wil je nalaten en wat niet?

Heb een fijne week. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

 

 

Maandagse Motivatie #95

  

Steeds lichter wil ik leven. 

Hoe meer ruimte ik krijg, hoe minder ik het wil vullen. 
Mijn eerste neiging is nog steeds bij het eerste beetje ruimte te denken: wat zou ik kunnen doen?!
Maar ik leer steeds meer om op mijn handen te gaan zitten en wachten. 

Eigenlijk denk ik steeds vaker; waar haalde ik überhaupt de tijd vandaan?
Ik werkte en als mijn gezin onder werktijd mijn zorg nodig had, dan zorgde ik voor hen en daarna ging ik het werk inhalen in gezinstijd of in mijn vrije tijd. Als je er maar lang genoeg inzit, dan wordt dat de norm. En wanneer ik vrij had dan ging ik opruimen en schrijven over opruimen. Gedreven door noodzaak. Om mentaal overeind te blijven.  
Maar het doel was uiteindelijk om meer rust in mijn leven te hebben. En nu heb ik die rust, omdat mijn baan niet meer zo absurd druk is. 
Van een parttime huismoeder met jonge kinderen ben ik nu de moeder van twee pubers. Pubers hebben andere zorg nodig, het is niet perse makkelijker, maar de ontwikkelingen volgen elkaar niet zo snel meer op als in de kindertijd. Dit is een tempo wat ik aan kan. 

Elke nieuwe fase is weer een herontdekking. 

Mijn schrijftempo is ook veranderd. Ik doe langer over het schrijven van een tekst. Tegenwoordig zit ik niet meer elk gestolen half uur achter de computer, maar kijk ik een serie, ga breien, doe ik de dagelijkse dingen meer op mijn gemak, houden mijn man en ik ons bezig met het doen van achterstallige klussen en maak ik veel vaker schoon. Het jakkeren is er vanaf. Dat was eerst onwennig, maar terug naar hoe het was wil ik niet meer. Afgezien van of ik het zou trekken....

Holistisch opruimen is oneindig interessant, oneindig verdiepend. Elke nieuwe fase leert me weer iets nieuws. Geduld hebben om te mogen ontvangen.

Steeds lichter wil ik leven. 
Lichter in mijn huis. 
Lichter in mijn verplichtingen. 
Lichter in mijn gevoel van terughoudenheid. 
Lichter in mijn zorgen. 

Elke dag een stukje lichter.

Steeds meer van Minder. 

Heb een fijne week. 

Warme groet, 
Anita
​​​​​​​